Najczęściej spotykaną metodą opisu deklinacji rzeczowników w gramatyce jest podanie wzorców odmiany, czyli metoda modelowa.
Na razie zapraszam do fonetyki 
Mianownik liczby pojedynczej
Formy mianownika liczby pojedynczej występują jako dane formy hasłowe w słownikach. Warto jednak przyjrzeć się tym formom. Między innymi z tego względu, że występują znacznie rzadziej w poszczególnych tekstach niż inne przypadki (łącznie).
Na razie zapraszam do fonetyki
Dopełniacz liczby pojedynczej
Zasadniczym zróżnicowaniem końcówek jest tu różnicowanie rodzajowe. Rzeczowniki żeńskie mają parę -i, -y, nieżeńskie -a, -u.
Na razie zapraszam do fonetyki
Celownik liczby pojedynczej
Także mamy do czynienia ze zróżnicowaniem rodzajowym. Rzeczowniki żeńskie mają parę -i, -y, -e, nieżeńskie -owi, -u.
Na razie zapraszam do fonetyki
Biernik liczby pojedynczej
Biernik liczby pojedynczej cechuje na ogół zrównanie form z mianownikiem.
Na razie zapraszam do fonetyki
Narzędnik liczby pojedynczej
Znamionami tego przypadka są końcówki -ą dla rzeczowników żeńskich, -em dla nieżeńskich.
Na razie zapraszam do fonetyki
Miejscownik liczby pojedynczej
Miejscownik rzeczowników żeńskich równy jest celownikowi. Rzeczowniki nieżeńskie o tematach zakończonych na spółgłoskę miękką, stwardniałą lub k, g, h mają końcówkę -u.
Na razie zapraszam do fonetyki
Formy osobliwe deklinacji rzeczownikwej
Formy osoblliwe to odchylenia od seryjnych.
Na razie zapraszam do fonetyki
